29/1/08

"Νέες πρωτοβουλίες για τη Φ.Α. και Ανάπτυξη του σχολικού Αθλητισμού, διδακτικά και παιδαγωγικά.".


Από την ομιλία του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη στην 1η ημερίδα Προϊσταμένων Γραφείων και Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης:

"...Αντίστοιχα για τον αθλητισμό έχουμε ξεκινήσει ένα πρόγραμμα μέσα από μια προγραμματική συμφωνία που προχωρούμε με το Υφυπουργείο Αθλητισμού. Χθες είδα τον αρμόδιο Υφυπουργό τον συνάδελφό μου και συζητήσαμε μία σειρά πρωτοβουλίες που πρέπει να αναληφθούν στον τομέα της Φυσικής Αγωγής.

Ο στόχος βεβαίως είναι να χρησιμοποιηθεί ο αθλητισμός και διδακτικά και παιδαγωγικά, να χρηματοδοτηθούν και να προωθηθούν κάποιες καμπάνιες για την αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας, του παιδικού διαβήτη ή του εφηβικού διαβήτη κλπ.

Να καταγραφούν οι ανάγκες στους αύλειους χώρους των σχολείων σε αθλητικές υποδομές, τις οποίες θα έπρεπε να φροντίζει με μεγαλύτερη επιμέλεια η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Σε άλλες περιπτώσεις το κάνει, σε άλλες περιπτώσεις δυστυχώς δεν το κάνει.
Ήδη αυτή τη στιγμή η αρμόδια Διεύθυνση καταγράφει με τους Προϊσταμένους της Φυσικής Αγωγής τα κενά, τις ελλείψεις, τις αδυναμίες, ώστε να παρέμβουμε στη συνέχεια.

Και βεβαίως συζητήσαμε και για την αξιοποίηση των αθλοχώρων, δηλαδή οι αυλές των σχολείων που έχουν αθλητικές εγκαταστάσεις να αξιοποιούνται τις ώρες μη λειτουργίας του σχολείου ως αθλητικά κέντρα συνάντησης του σχολικού και του σωματειακού αθλητισμού, με στόχο και την αλίευση βεβαίως των αντιστοίχων ταλέντων, αλλά βεβαίως και τη δημιουργία ενός διεξόδου για τα παιδιά τα οποία ήδη έχουν πολύ φορτωμένο πρόγραμμα.

Δεν θα είμαι περισσότερο αναλυτικός. Σε αδρές γραμμές σας δίνω τα χαρακτηριστικά της καινούργιας στρατηγικής, το στόχο του «Έξυπνου Σχολείου» και τους βασικούς κανόνες που θα πρέπει να παρακολουθεί η διοίκηση σε όλα της τα επίπεδα..."



24/1/08

Φτώχεια, Εκπαίδευση και κοινωνικές ανισότητες στην Εποχή της Παγκοσμιοποίησης

Σχόλια από www.esos.gr:
Για τα πλουσιόπαιδα η ανώτατη εκπαίδευση

H πλειοψηφία των φοιτητών προέρχεται από εύπορες οικογένειες ενώ ο αριθμός αυτών που προέρχεται από τα πολυπληθέστερα λαϊκά στρώματα (εργάτες, τεχνίτες, αγρότες, μισθωτοί υπάλληλοι στον ιδιωτικό τομέα) είναι αναλογικά εξαιρετικά χαμηλός, σύμφωνα με έρευνα που διενήργησε η ΓΣΕΕ .
Αυτή η δυσαναλογία αντί να μειώνεται εντείνεται με τη σημαντική αύξηση των εισαγομένων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που παρατηρούμε στις δύο τελευταίες δεκαετίες. Δηλαδή όσο αυξάνεται ο αριθμός των εισακτέων στα πανεπιστήμια, τόσο μειώνεται αναλογικά το ποσοστό αυτών που προέρχονται από τα οικονομικά αδύνατα στρώματα. Το ελληνικό παράδοξο είναι ότι τη στρεβλή αυτή λογική συμπληρώνουν οι ιδιωτικές δαπάνες για την παιδεία (φροντιστήρια, ξένες γλώσσες κλπ.), που αντιστοιχούν σ’ ένα περίπου δισεκατομμύρια ευρώ, με αποτέλεσμα να ανακυκλώνεται μια οικονομικά αισχροκερδής και επιζήμια για την ελληνική οικονομία και κοινωνία παθογένεια.
Τα αποτελέσματα αυτά ταυτόχρονα θέτουν και νέα σημαντικά ερωτήματα. Όπως για παράδειγμα:
· Πως ερμηνεύεται περιοχές με τον ίδιο κοινωνικό-οικονομικό δείκτη να έχουν διαφορετικό δείκτη πρόσβασης στα ΑΕΙ-ΤΕΙ;
· Πόσο ασφαλής μπορεί να θεωρείται η ανάπτυξη μιας περιοχής που παρουσιάζει υψηλό δείκτη ευημερίας αλλά αρνητικότατο δείκτη πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση; Και πώς θα εκσυγχρονιστεί το μοντέλο ανάπτυξης αυτής της περιοχής με απαξιωμένη την ανάγκη της εκπαίδευσης;
-------

Σχόλια από

ΓΣΕΕ: Διεθνές Συνέδριο για τη φτώχεια και την εκπαίδευση

Στεφανάκου Πίκια

Διεθνές Συνέδριο με θέμα "φτώχεια, εκπαίδευση και κοινωνικές ανισότητες την εποχή της παγκοσμιοποίησης", διοργανώνει η ΓΣΕΕ με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 90 χρόνων από την ίδρυσή της. Το συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί στο κτίριο της Παλιάς Βουλής, στις 29 Ιανουαρίου θα κινηθεί σε τρεις θεματικές ενότητες: Φτώχεια, Μετανάστευση και Εκπαιδευτικές Ανισότητες, Εκπαίδευση Δια Βίου Μάθηση και Κοινωνικές Ανισότητες, Κεφάλαιο, Εργασία και Κράτος στην Παγκοσμιοποίηση. Οι ομιλητές είναι σημαντικοί επιστήμονες από ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα αλλά και ιδρύματα της Αγγλίας και της Αμερικής. Στο μεταξύ χθες με αφορμή τη διοργάνωση του Συνεδρίου παρουσιάστηκαν οι νέες επεξεργασίες του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής σε ό,τι αφορά τη σχέση φτώχειας, εκπαίδευσης και κοινωνικού αποκλεισμού. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας ένας στους τρεις απογραφέντες το 2001 ηλικίας 32-42 ετών σήμερα φοίτησε το πολύ μέχρι και τη Γ' Γυμνασίου. 'Οπως τονίστηκε, οι περιορισμένες γνώσεις και δεξιότητες των εργαζομένων αυτής της κατηγορίας τους τοποθετούν σε επισφαλέστερη θέση ως προς τους κινδύνους της ανεργίας, του χαμηλού ή ασταθούς εισοδήματος και της φτώχειας.

----------------


Ολη η έρευνα παρακάτω από το:
Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας


ΦΤΩΧΕΙΑ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Α Θ Η Ν Α
Ιανουάριος 2008

Συντονισμός - Παρουσίαση:
• Νίκος ΠΑΪΖΗΣ, Μαθηματικός, Υπεύθυνος Ερευνητικών Προγραμμάτων ΚΑΝΕΠ/ΓΣΕΕΕ

Αναζήτηση πηγών, επεξεργασία στοιχείων, κείμενα:
• ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ Γιώτα, Πολιτικός Επιστήμων, συνεργάτης ΚΑΝΕΠ/ΓΣΕΕ
• ΜΑΜΟΥΧΑ Ιωάννα, Οικονομολόγος, συνεργάτης ΚΑΝΕΠ/ΓΣΕΕ

Click for an enlarged viewΤο ότι υπάρχουν εκπαιδευτικές ανισότητες στη χώρα, αλλά και σε κάθε άλλη, δεν αποτελεί είδηση. Το ότι όμως η εθνική εκπαιδευτική πολιτική, ακόμα και όταν υλοποιείται με τον αυτό τρόπο σε όλες τις περιοχές, αδικεί κατάφορα τις περιοχές που μειονεκτούν δεν έχει αναδειχθεί ποτέ, ώστε να επηρεάσει ουσιαστικά το σχεδιασμό και την άσκηση της ίδιας της εθνικής και περιφερειακής πολιτικής. Μιας πολιτικής που οφείλει να εξειδικεύει, να ιεραρχεί, να προτάσσει, να στηρίζει, να επιμορφώνει όλους, αλλά ταυτόχρονα -μαζί με την τοπική κοινωνία- οφείλει να επικεντρώνεται κατά ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ σε εκείνες τις περιοχές που οι ποιοτικοί και ποσοτικοί δείκτες υστερούν σημαντικά.
Η ανάδειξη της γεωγραφίας των ανισοτήτων στην εκπαίδευση, ο συσχετισμός του κοινωνικού αποκλεισμού στην πρόσβαση σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, με τους δείκτες οικονομικής και πολιτιστικής ανάπτυξης, η σύνδεση της σχολικής αναποτελεσματικότητας με τη διαφαινόμενη απαξίωση της γνώσης, αποτελούν μερικά και μόνο από τα ευρήματα της σημαντικής αυτής έρευνας του ΚΑΝΕΠ. Δυστυχώς οι κοινωνικές ανισότητες στην εκπαίδευση αφορούν ολόκληρες περιοχές της χώρας –ακόμα και μέσα στο Λεκανοπέδιο Αττικής- και συνδέονται με περιφερειακές, οικονομικές αλλά και μορφωτικές και πολιτισμικές ανισότητες.
Τα χαμηλά οικονομικά αλλά και μισθοσυντήρητα στρώματα πλήττονται κατά κόρον από την ύπαρξη των ανισοτήτων αυτών με αποτέλεσμα οι «γκρίζες ζώνες της εκπαίδευσης» να αποκαλύπτουν τη «γκρίζα πραγματικότητα» μιας ολόκληρης κοινωνίας.
Η Γ.Σ.Ε.Ε τοποθετώντας στο προσκήνιο της πολιτικής την τοπική κοινωνία πιστεύει ακράδαντα στη δύναμη της εκπαίδευσης ως θεμελιώδους παράγοντα ανάπτυξης και δημιουργικής αναμόρφωσης της ελληνικής κοινωνίας. Θεωρεί βασική της αρχή την αξία του κοινωνικού διαλόγου ως μέσου σύνθεσης και διαμόρφωσης πολιτικών οι οποίες θα συμβάλουν στη συρρίκνωση των κοινωνικών ανισοτήτων, στην προάσπιση του δημόσιου χαρακτήρα της μόρφωσης, στην ενίσχυση των κοινωνικά ευπαθών περιοχών και ομάδων του πληθυσμού. Η παιδεία αποτελεί εθνικό κεφάλαιο και η πολιτική συναίνεση στη χάραξη στρατηγικής αποτελεί αναγκαίο προαπαιτούμενο. Με γνώμονα πάντα την έρευνα και την τεκμηρίωση απαιτείται μια εθνική πολιτική για την παιδεία χωρίς μικροψυχία και μικροκομματικά κατάλοιπα του παρελθόντος.
Η Γ.Σ.Ε.Ε, ως συλλογικός φορέας εκπροσώπησης των εργαζομένων, των πολιτών της μισθωτής εργασίας, θα στηρίξει με όλες τις δυνάμεις της τη δημιουργία ενός νέου εκπαιδευτικού οράματος για την ελληνική κοινωνία.
Εισαγωγικές έννοιες και προσεγγίσεις

1. Έννοια και Μέτρηση της Φτώχειας

Αν και υπάρχουν ποικίλες προσεγγίσεις στον ορισμό και την έννοια της φτώχειας, φαίνεται ότι κοινός στόχος όλων των προσεγγίσεων είναι ο χαρακτηρισμός και εντοπισμός των νοικοκυριών και ατόμων τα οποία υστερούν χαρακτηριστικά σε διαθέσιμους χρηματικούς και μη πόρους με αποτέλεσμα να μη μπορούν να συμμετέχουν κατά ανεκτό βαθμό στην κοινωνικοοικονομική ζωή της κοινωνίας που ζουν. Η υστέρηση των νοικοκυριών και ατόμων σε χρηματικούς και μη πόρους σημαίνει, βέβαια, ότι η έννοια της φτώχειας συντίθεται από στοιχεία ποσοτικά (ανεπαρκείς χρηματικοί πόροι) αλλά και ποσοτικά (ελλιπείς μη χρηματικοί πόροι). (Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή Ο.Κ.Ε.)
Η ποσοτική διάσταση της φτώχειας, συνεπώς, σημαίνει την έλλειψη πόρων για τη διασφάλιση των όρων και προϋποθέσεων ενός ελάχιστού (ανεκτού) επιπέδου ζωής. Η διάσταση αυτή της φτώχειας επιδέχεται ουσιαστικά δύο ορισμούς :
o την απόλυτη φτώχεια που ορίζεται ως ποσοστό του πληθυσμού που ζει με λιγότερο από ένα καθορισμένο ποσό την ημέρα συνήθως με λιγότερο από ένα δολάριο σε τιμές του 1985 και
o τη σχετική φτώχεια που ορίζεται ως ποσοστό των ατόμων σε μια χώρα που ζουν με εισόδημα κατώτερο ενός συγκεκριμένου ποσοστού του διαμέσου εισοδήματος (συνήθως 50% ή 60%). Ο ορισμός του ποσοστού του διαμέσου εισοδήματος διαφέρει από χώρα σε χώρα.
Στην παρούσα μελέτη η γραμμή φτώχειας υπολογίζεται με τη σχετική έννοια και ορίζεται στο 60% του διαμέσου ισοδύναμου συνολικού διαθέσιμου εισοδήματος του νοικοκυριού. Ως συνολικό ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα του νοικοκυριού θεωρείται το συνολικό καθαρό εισόδημα ( δηλαδή το εισόδημα μετά την αφαίρεση των φόρων και των εισφορών για κοινωνική ασφάλιση) που λαμβάνεται από τα μέλη του νοικοκυριού.
Η ποιοτική διάσταση της φτώχειας αναφέρεται στην αδυναμία πρόσβασης του ατόμου στις βασικές κοινωνικές πολιτικές, πολιτιστικές και επαγγελματικές ευκαιρίες και δυνατότητες μιας συγκεκριμένης κοινωνίας σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο.
Η αλληλένδετη εξέλιξη των φαινομένων της φτώχειας και του αποκλεισμού τις τελευταίες δύο δεκαετίες επιβάλλει να ληφθεί υπόψη και ο κοινωνικός αποκλεισμός. Όποια μέτρα και αν ληφθούν πρέπει να αντιμετωπίσουν τη φτώχεια και τον αποκλεισμό ως δίπτυχο αδιαίρετο. (Γνώμη της ΟΚΕ από 13.7.2000)

school

2. Τα αίτια της Φτώχειας
(Γνώμη της ΟΚΕ από 13.7.2000)

1. Βασικό αίτιο της φτώχειας είναι η ανεργία. Η αναδιάρθρωση των παραγωγικών δομών της χώρας δεν συνοδεύτηκε από έγκαιρη μέριμνα για άρση των συνεπειών που αυτή θα έχει στην απασχόληση. Αναγκαία είναι και η αναδιοργάνωση της εκπαίδευσης σε σχολικό και πανεπιστημιακό επίπεδο ώστε να αντιμετωπιστούν οι αλλαγές στην αγορά εργασίας και να προσανατολιστούν οι νέοι και το εργατικό δυναμικό της χώρας μέσω της επαγγελματικής κατάρτισής τους.



20/1/08

Ζ' Μαθητιάδα, Πρώτη Σερρών, 9 - 14 Μαΐου 2008

Η εκδήλωση αυτή είναι προσομοίωση των Ολυμπιακών Αγώνων και περιλαμβάνει τη διεξαγωγή 35 Ολυμπιακών αθλημάτων, με τη συμμετοχή μαθητών Γυμνασίων από ολόκληρη την Ελλάδα, καθώς και από τα σχολεία της ομογένειας από όλες τις ηπείρους.

Επίσημη ιστοσελίδα:
http://www.mathitiada.gr/

Ζ' Μαθητιάδα, Πρώτη Σερρών, 9 - 14 Μαΐου 2008 (κλικ για να μεταφερθείτε στο site της Μαθητάδας)



Καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή των δηλώσεων συμμετοχής είναι η 25η Ιανουαρίου 2008

ΕΝΤΥΠΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ

ΕΝΤΥΠΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΣ



ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

ΑΡΣΗ ΒΑΡΩΝ ΒΟΛΕΙ ΕΝΟΡΓΑΝΗ ΙΠΠΑΣΙΑ
ΙΣΤΙΟΠΛΟΙΑ ΚΑΓΙΑΚ ΣΛΑΛΟΜ ΚΑΝΟ-ΚΑΓΙΑΚ ΚΑΤΑΔΥΣΕΙΣ
ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ ΚΩΠΗΛΑΣΙΑ ΜΠΑΝΤΜΙΝΤΟΝ ΜΠΑΣΚΕΤ
ΜΠΕΙΖΜΠΟΛ ΜΠΙΤΣ ΒΟΛΕΙ ΞΙΦΑΣΚΙΑ ΠΑΛΗ
ΜΟΝΤ. ΠΕΝΤΑΘΛΟ ΠΙΓΚ-ΠΟΓΚ ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ ΔΡΟΜΟΥ ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ ΟΡ
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΥΓΜΑΧΙΑ ΡΥΘΜΙΚΗ ΣΚΟΠΟΒΟΛΗ
ΣΤΙΒΟΣ ΣΥΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΤΑΕ ΚΒΟΝ ΝΤΟ ΤΕΝΙΣ
ΤΖΟΥΝΤΟ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑ ΤΡΑΜΠΟΛΙΝΟ ΤΡΙΑΘΛΟ
ΥΔΑΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗ ΧΑΝΤΜΠΟΛ ΧΟΚΕΙ



16/1/08

Νέα προγράμματα άθλησης εντάσσει στα σχολεία η ΕΘΕΣΑΟΠ

(ΕΘΕΣΑΟΠ=Εθνική Επιτροπή Σχολικού Αθλητισμού και Ολυμπιακής Παιδείας)

Τη δημιουργία νέων προγραμμάτων άθλησης στα σχολεία, αποφάσισαν από κοινού το υπουργείο Παιδείας και το υφυπουργείο Αθλητισμού, κατά την πρώτη συνεδρίαση της Εθνικής Επιτροπής Σχολικού Αθλητισμού και Ολυμπιακής Παιδείας (ΕΘΕΣΑΟΠ).

Σύμφωνα με τον υφυπουργό Αθλητισμού Γιάννη Ιωαννίδη, τα προγράμματα αυτά θα λειτουργούν μετά την ολοκλήρωση των μαθημάτων, μέσα στις σχολικές εγκαταστάσεις.

«Μέσα από τη διαδικασία αυτή, θα ανιχνεύονται τα αθλητικά ταλέντα. Η χρησιμοποίηση των σχολείων, ως χώρων άθλησης, αφενός μεν θα καλύψει την έλλειψη, που υπάρχει σε πολλές πόλεις και αφετέρου θα δώσει τη δυνατότητα στα παιδιά να γυμνάζονται στη γειτονιά τους, κάτι ιδιαίτερα ευχάριστο και για τους γονείς, αφού θα γνωρίζουν ότι το παιδί τους αθλείται κοντά στην κατοικία του, με σωστή επίβλεψη από ειδικευμένους επιστήμονες» τόνισε ο κ. Ιωαννίδης.

Τα προγράμματα θα υλοποιήσει η ΕΘΕΣΑΟΠ, αφού πρώτα καταγράψει την κατάσταση που βρίσκονται οι χώροι των σχολείων, προκειμένου να καλυφθούν οι όποιες ελλείψεις.

Οι Νέες Τεχνολογίες και η Διδασκαλία της Φυσικής Αγωγής

Απόστολος Σίσκος & Παναγιώτης Αντωνίου
ΤΕΦΑΑ, Δηµοκρίτειο Πανεπιστήµιο Θράκης

Περίληψη


Οι πολλαπλές εφαρµογές των Νέων Τεχνολογιών επιδρούν ποικιλοτρόπως σε κάθε πτυχή της κοινωνικής, οικονοµικής και πολιτιστικής δραστηριότητας και αυτό είναι πλέον µια αναµφισβήτητη πραγµατικότητα. Σήµερα είναι γενικά αποδεκτό ότι οι Νέες Τεχνολογίες έχουν ένα ζωτικής σηµασίας ρόλο στην εκπαίδευση όλων των βαθµίδων. Ουσιαστικά η ίδια η κοινωνία επιβάλλει την προετοιµασία των νέων έτσι ώστε να καταστούν διορατικοί και επιδέξιοι χρήστες των πληροφοριών αλλά και δηµιουργοί γνώσεων. Οι εκπαιδευτικοί συµµετέχοντας στις αλλαγές και δεχόµενοι τις επιδράσεις πρέπει να δηµιουργήσουν νέα αποδεκτά πρότυπα διδασκαλίας στηριγµένα στις Νέες Τεχνολογίες. Οι δυνατότητες και οι προοπτικές που ανοίγονται µε τη χρήση των Νέων Τεχνολογιών είναι σηµαντικές και καθοριστικές και για τον κλάδο της Φυσικής Αγωγής. Οι καθηγητές Φυσικής Αγωγής πρέπει να προσεγγίσουν αυτήν την πρόκληση ως ιδανική ευκαιρία για υποβοήθηση και βελτίωση της διδασκαλίας αλλά και του κύρους του µαθήµατος. Για να γίνει αυτή η προσέγγιση µε τον καλύτερο δυνατό τρόπο παράγεται όλα αυτά τα χρόνια της πληροφορικής επανάστασης ένας µεγάλος όγκος ερευνητικών δεδοµένων για τη χρήση των Νέων Τεχνολογιών στην εκπαίδευση γενικότερα και στη Φυσική αγωγή και τον Αθλητισµό ειδικότερα. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν µέσα από την ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας α) να αναδείξει τις δυνατότητες που παρέχουν οι Νέες Τεχνολογίες στη διδασκαλία της Φυσικής Αγωγής και β) να παρουσιάσει τα αποτελέσµατα σχετικών ερευνών που διενεργήθηκαν διεθνώς τα τελευταία χρόνια. Συµπερασµατικά µπορούµε να πούµε ότι οι Νέες Τεχνολογίες δεν είναι πανάκεια ειδικά για τη Φυσική Αγωγή αλλά ένα εργαλείο χρήσιµο για τη βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου των καθηγητών.
Λέξεις κλειδιά: διδασκαλία µε τη βοήθεια υπολογιστή, διδασκαλία µε τη βοήθεια πολυµεσικής εφαρµογής, δικτυακή αποστολή, πολυµεσικά σχέδια εργασίας, διαδίκτυο.

New Technologies and Teaching Physical Education
Apostolos Siskos & Panagiotis Antoniou Department of Physical Education and Sport Science, Democritus University of Thrace, Komotini, Greece

Abstract
It is an undoubted reality that multiple applications of New Technologies affect in a variety of modes all aspects of social, economic and cultural activity. It is generally agreed nowadays that New Technologies have a vital role in education of all levels. In fact, society itself makes it necessary for the young to be equipped in such a way so as to become both intuitive and efficient users of information and information creators themselves. Educators, as they take part in change and receive its impact, should create new acceptable technology-mediated instruction models. The potential and prospects that open up with the implementation of New Technologies are of primary importance for the field of Physical Education (P.E.). P.E. teachers should approach this challenge as a unique opportunity to support and improve both the instruction and the status of their taught subject. In order for this approach to be maximally achieved, a large volume of research data has been produced during the years of the information revolution concerning the use of New Technologies in education at large and, more specifically, in P.E. and Sports Pedagogy. The aim of the present study is through the literature review a) to highlight the potential offered by New Technologies in the teaching of P.E. and b) present the
Διεύθυνση επικοινωνίας: Απόστολος Σίσκος Δηµοκρίτειο Πανεπιστήµιο Θράκης, Τµήµα Επιστήµης Φυσικής Αγωγής & Αθλητισµού 7ο χλµ. Κοµοτηνή – Ξάνθη, 69100 Κοµοτηνή e – mail: asiskos@phyed.duth.gr
results of relevant research carried out at a global level over the recent years. In conclusion, it can be stated that New Technologies are not a panacea for P.E. but a useful tool for the improvement of teachers’ work.
Key words: computer aided instruction, multimedia computer aided instruction, webquest, multimedia projects, internet.

Γενική εισαγωγή
Οι εφαρµογές των Νέων Τεχνολογιών επιδρούν στην κοινωνία και αυτό είναι πλέον µια αναµφισβήτητη πραγµατικότητα που αντανακλάται σε κάθε πτυχή της κοινωνικής, οικονοµικής και πολιτιστικής δραστηριότητας. Μια από τις επιδράσεις είναι η δηµιουργία µιας παράλληλης κοινωνίας, της Κοινωνίας της Πληροφορίας, για την οποία στη σηµερινή εποχή αναπτύσσεται πολλή συζήτηση, ιδιαίτερα για τις δυνατότητες που αυτή προσφέρει στη ζωή µας. Ο όρος Κοινωνία της Πληροφορίας σκιαγραφεί τον τρόπο µε τον οποίο διαµορφώνεται η σύγχρονη κοινωνία, καθώς εµποτίζεται διαρκώς από τις Νέες Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας χρησιµοποιώντας και αξιοποιώντας τις µε όλο και πιο έντονο ρυθµό σε όλο το φάσµα της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Το ερώτηµα που χρήζει απάντησης είναι πως εννοούνται αυτές οι Νέες Τεχνολογίες που παίζουν τόσο σηµαντικό ρόλο στη διαµόρφωση της κοινωνίας µας; Σύµφωνα µε τους Μηλιώνη και Μπαλτά (2001, σελ 346), «... µε τον όρο Νέες Τεχνολογίες εννοούµε εκείνες που βασίζονται στις εφαρµογές των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και στις προηγµένες υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών. Δεν είναι µαζικά Μέσα Επικοινωνίας µε την παραδοσιακή έννοια του όρου, αλλά αφορούν κυρίως την αποθήκευση και την επεξεργασία των δεδοµένων, την τηλεπικοινωνιακή µετάδοση των πληροφοριών και την αρχειοθέτησή τους σε ηλεκτρονική µορφή».
Ένας από τους πολλούς τοµείς στους οποίους έχουν διεισδύσει οι Νέες Τεχνολογίες και επηρεάζουν τις δοµές του είναι η εκπαίδευση. Σχετικές έρευνες φαίνεται να δείχνουν ότι η σωστή εφαρµογή τους θα εξυπηρετήσει σε µεγάλο βαθµό τους στόχους της εκπαίδευσης (Σβολόπουλος, 2002). Οι Νέες Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας αποτελούν στοιχείο του σύγχρονου πολιτισµού και της κουλτούρας και δηµιουργούν νέες απαιτήσεις και προκλήσεις στην εκπαίδευση, αφού προσφέρουν νέους τρόπους µάθησης, πληροφόρησης, επικοινωνίας και εργασίας (Μακράκης, 2000). Με τις δυνατότητες που παρέχουν ως διδακτικά και µαθησιακά εργαλεία καθιστούν αναγκαία την ενσωµάτωσή τους στα εκπαιδευτικά δρώµενα όλων των βαθµίδων (Μακράκης, 2001).
Η κυριότερη έκφραση των Νέων Τεχνολογιών είναι οι εφαρµογές πληροφορικής στα υπολογιστικά συστήµατα. Από την δεκαετία του ’80 η ευρεία κυκλοφορία και η εύκολη απόκτηση προσωπικού υπολογιστή ουσιαστικά έδωσε µια διαφορετική ώθηση σε πολλούς κλάδους της εκπαίδευσης, επηρεάζοντας και το εκπαιδευτικό έργο των καθηγητών Φυσικής Αγωγής (Martens, 1997). Δυστυχώς, οι καθηγητές Φυσικής Αγωγής αρχικά έδειξαν να µην εκµεταλλεύονται πλήρως τις δυνατότητες που παρέχουν οι Νέες Τεχνολογίες (Raz-Lieberman, & Lieberman, 1992) αν και αργότερα κατεγράφη ότι τις θεωρούν σηµαντικές στη δουλειά τους (Αντωνίου, Σίσκος & Φαρµάκης, 2001; Martens, 1997). Πιθανόν αυτό να οφείλεται στην ελλιπή ενηµέρωση των καθηγητών Φυσικής Αγωγής για τις δυνατότητες που παρέχουν τα νέα εργαλεία και οι εφαρµογές τους. Η Φυσική Αγωγή, παρόλο που ως µάθηµα ασχολείται µε τη φυσική δραστηριότητα και την κίνηση, είναι µια γνωστική περιοχή όπου οι Νέες Τεχνολογίες µπορούν να παίξουν ένα σηµαντικό ρόλο (Silverman, 1997). Οι Νέες Τεχνολογίες µπορούν να επηρεάσουν θετικά το περιβάλλον µάθησης (Coelho, 1999) βοηθώντας τους καθηγητές Φυσικής Αγωγής να παρέχουν περισσότερες και ποιοτικότερες εµπειρίες µάθησης και τους µαθητές να επιτύχουν τους στόχους του µαθήµατος της Φυσικής Αγωγής (Lambdin, 1995). Βέβαια, για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει η χρήση των Νέων Τεχνολογιών να βρίσκεται σε αρµονία µε τις παιδαγωγικές αρχές και τους σκοπούς της Φυσικής Αγωγής (Rintala, 1998). Το ερώτηµα είναι πώς µπορούµε να συνδυάσουµε τις Νέες Τεχνολογίες µε τη Φυσική Αγωγή; Για να δώσουµε µια καλά θεµελιωµένη απάντηση στο ερώτηµα αυτό θα πρέπει να γνωρίζουµε τον καθορισµό των νέων τεχνολογιών και της χρήσης που έχει για τη Φυσική Αγωγή (Damme, 2002).
Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να αναδείξει τις δυνατότητες που παρέχουν οι Νέες Τεχνολογίες στη διδασκαλία της Φυσικής Αγωγής παρουσιάζοντας αποτελέσµατα σχετικών ερευνών που διενεργήθηκαν διεθνώς τα τελευταία χρόνια.

Τεχνολογία και εκπαίδευση: Σχετικές προσεγγίσεις
Το 1983 ο Wilkinson προέβλεψε ότι οι υπολογιστές θα ενταχθούν στην κλασσική αίθουσα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 καθώς θα αποτελέσουν το επίκεντρο των µελλοντικών δραστηριοτήτων της εκπαίδευσης. Σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, για την προώθηση της χρήσης των Νέων Τεχνολογιών στη Σχολική Εκπαίδευση, έχουν πραγµατοποιηθεί πρωτοβουλίες εθνικές, ευρωπαϊκές και διεθνείς που έχουν ως βασικούς στόχους αφενός τον εξοπλισµό και τη δικτύωση των σχολείων µε υπολογιστές αφετέρου την επιµόρφωση των εκπαιδευτικών στη χρήση των Νέων Τεχνολογιών και την ανάπτυξη κατάλληλου εκπαιδευτικού λογισµικού (Ίδρυµα Μελετών Λαµπράκη, 2001). Στη χώρα µας, εδώ και µερικά χρόνια, ο χώρος της εκπαίδευσης έχει συµπεριληφθεί στον κατάλογο των κοινωνικών δραστηριοτήτων, οι οποίες ενισχύονται οικονοµικά, στο πλαίσιο της διαδικασίας σύγκλισης µε τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στα πλαίσια αυτών των πρωτοβουλιών προβλέπεται ότι µέχρι το τέλος του 2006 όλα τα σχολεία της χώρας θα συνδεθούν µε το Διαδίκτυο και θα επιµορφωθούν σε θέµατα Πληροφορικής όλοι οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθµιας και δευτεροβάθµιας εκπαίδευσης (Ράπτης & Ράπτη, 2000).
Υπάρχουν τουλάχιστον πέντε κύριοι λόγοι που υποστηρίζουν την ένταξη των Νέων Τεχνολογιών στην εκπαιδευτική διαδικασία και αναφέρονται στην υποστήριξη και ενίσχυση: α) της µάθησης, β) της διδασκαλίας, γ) της κοινωνικοποίησης του παιδιού, δ) της κοινωνικής ένταξης των παιδιών µε ειδικές ανάγκες ε) της δηµιουργικότητας και αποτελεσµατικότητας των εκπαιδευτικών (Poole, 1997). Σ’ όλο τον κόσµο καταγράφονται σχολεία, που έχουν ενσωµατώσει τις Νέες Τεχνολογίες στην εκπαιδευτική διαδικασία, όπου η µάθηση επιτυγχάνεται χρησιµοποιώντας υπολογιστές και ψηφιακά δίκτυα (Pedroni, 1997). Οι Νέες Τεχνολογίες αλλάζουν ριζικά τον τρόπο µε τον οποίο οι µαθητές έχουν πρόσβαση, συγκεντρώνουν, αναλύουν, αναπαριστάνουν, παρουσιάζουν και µεταφέρουν την πληροφορία. Τα νέα τεχνολογικά εργαλεία µεταβάλλουν όχι µόνο το πώς µαθαίνουν τα παιδιά, αλλά ακόµη το τι µαθαίνουν και µε ποιους µαθαίνουν (Negreponte, Resnick, & Casse, 1997). Οι αλλαγές αυτές αναµένεται να έχουν άµεσο αντίκτυπο σε όλες τις πτυχές της εκπαιδευτικής διαδικασίας (Crawford 1999). Στο σύγχρονο σχολείο οι Νέες Τεχνολογίες δεν περιορίζονται στον πληροφορικό αλφαβητισµό αλλά παρέχουν δυναµικά εργαλεία και εφαρµογές υποστήριξης, ενίσχυσης και εµπλουτισµού της διδασκαλίας και της µάθησης (Τζιµογιάννης, 2001).
Αρκετές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν θεσµοθετήσει την ένταξη των Νέων Τεχνολογιών στο επίσηµο αναλυτικό τους πρόγραµµα, µε πρωτοπόρο τη Βρετανία, η οποία το 1999 προχώρησε ακόµη περισσότερο και θέσπισε το κατάλληλο πλαίσιο για την ένταξη των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) σε όλα τα γνωστικά αντικείµενα και όλες τις εκπαιδευτικές βαθµίδες (Bush, 2004; Ίδρυµα Μελετών Λαµπράκη, 2001). Ζώντας σε αυτό το «νέο» σχολικό περιβάλλον οι καθηγητές Φυσικής Αγωγής νιώθουν την ανάγκη και την πίεση να ενσωµατώσουν τις Νέες Τεχνολογίες στη δουλειά τους στο σχολείο για να βελτιώσουν την ποιότητα µάθησης των µαθητών τους (Bush, 2004). Αυτή η κατάσταση στην εκπαίδευση όµως δεν παρέχει την απαραίτητη δυναµική για την ενσωµάτωση των Νέων Τεχνολογιών στο µάθηµα της Φυσικής Αγωγής. Και άλλοι παράγοντες όπως οι θετικές στάσεις (Bush, 2004), το ισχυρό ενδιαφέρον του καθηγητή Φυσικής Αγωγής για τις Τεχνολογίες της Πληροφορίας και Επικοινωνίας και τις εφαρµογές τους στη διδασκαλία του µαθήµατος της Φυσικής Αγωγής πρέπει να καλλιεργηθούν για την ενσωµάτωση (MacKechnie, 2003).
Εάν οι Νέες Τεχνολογίες τελικά ενσωµατωθούν στη Φυσική Αγωγή πιθανόν να εξαρτάται όχι µόνο από την γενική πολιτική του κράτους αλλά και από το κάθε σχολείο ή από τον κάθε καθηγητή Φυσικής Αγωγής ξεχωριστά (Silverman, 1997). Πολύτιµοι αρωγοί στις προσπάθειες του καθηγητή Φυσικής Αγωγής µέσα στη σχολική µονάδα µπορούν να είναι ο Διευθυντής της, ο οποίος πρέπει να πιστεύει σε καινοτόµες προσπάθειες και να µην φοβάται να ξοδέψει χρήµατα για τον εξοπλισµό του σχολείου του µε νέα εργαλεία και ο υπεύθυνος της Πληροφορικής της περιοχής, ο οποίος πρέπει να αναγνωρίζει και να υποστηρίζει τη φιλοδοξία και την εµµονή του καθηγητή για την επιτυχία της καινοτόµου προσπάθειάς του (MacKechnie, 2003).
Πολλοί όµως δεν είναι γνώστες των πλεονεκτηµάτων της χρήσης των Νέων Τεχνολογιών στη Φυσική Αγωγή και συνεπώς έχουν αρνητικές στάσεις ως προς αυτές. Επιπρόσθετα, ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες γενικότερα, συντέλεσαν στην καθυστέρηση της διάδοσης των Νέων Τεχνολογιών. Έτσι, λόγου χάρη, ένας σηµαντικός ανασταλτικός παράγοντας υπήρξε ο φόβος µέρους του συνόλου των εκπαιδευτικών ότι οι υπολογιστές θα έπαιρναν την θέση τους ή θα υποβίβαζαν το δικό τους ρόλο στη διαδικασία της διδασκαλίας. Πολλά µέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας µπορεί να µην αισθάνονται άνετα και ασφαλή λόγω των υπολογιστών και της τεχνολογίας. Δυστυχώς δεν µπορούν να συνειδητοποιήσουν πόσο θα µπορούσε να εφαρµοστεί στα µαθήµατά τους και µε ποιες επιπτώσεις. Ίσως να χρειάζεται µία ριζική αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστηµα και να επιβραβεύεται η προσπάθεια για εκπαιδευτικές καινοτοµίες (Santaro, 1991).
Επιπλέον, η εισαγωγή των υπολογιστών, που αποτελούν επίτευγµα της ψυχρής τεχνολογίας, φαινόταν γενικά ασυµβίβαστη µε τις ανθρωπιστικές και παιδαγωγικές σπουδές (Χατζηγεωργίου, 2002). Αρχικά υπήρξαν ακόµη φόβοι για την αποδυνάµωση της σχέσης και ψυχικής επαφής δασκάλου- µαθητή, την αποµόνωση και παθητικότητα των µαθητών (Χατζηχαριστός & Γαλάκος, 1993). Φαίνεται πως η αντίσταση στους νεωτερισµούς και τις αλλαγές είναι ένα συνεχόµενο πρόβληµα στην ιστορία της εκπαίδευσης. Κατά την Kerns (1986), ενώ η απόδοση ήταν εξασφαλισµένη όταν χρησιµοποιήθηκαν, ακόµα συνεχίζεται η αντίσταση αρκετών εκπαιδευτικών στη χρήση των υπολογιστών στην εκπαίδευση. Ειδικά στη Φυσική Αγωγή υπήρξε ο προβληµατισµός ότι µε τη χρήση κάποιων εφαρµογών των Νέων τεχνολογιών θα µειωνόταν η φυσική δραστηριότητα των παιδιών, το µάθηµα θα έχανε τον πρακτικό του χαρακτήρα, θα γινόταν περισσότερο θεωρητικό και θα έχανε το λόγο ύπαρξής του στην εκπαίδευση. Υπήρχε, δηλαδή, η έντονη ανησυχία εάν θα µπορούσαν οι Νέες Τεχνολογίες να παρακινήσουν τα παιδιά σε αυξηµένη φυσική δραστηριότητα ή θα οδηγούσαν σε αντίθετα αποτελέσµατα (Silverman, 1997).
Εντούτοις, η Φυσική Αγωγή µπορεί να ωφεληθεί από τη σωστή χρήση και ενσωµάτωση των Νέων Τεχνολογιών. Οι καθηγητές Φυσικής Αγωγής δεν έχουν την πολυτέλεια να αγνοήσουν την πραγµατικότητα µέσα στην οποία ζουν, που είναι η εποχή της άνθησης της πληροφορικής, και να στερηθούν των πλεονεκτηµάτων που αυτή προσφέρει. Δεν έχουν το δικαίωµα να µείνουν «τεχνολογικά αναλφάβητοι» και θεατές των εξελίξεων. Ήδη από τις αρχές τις προηγούµενης δεκαετίας εκφραζόταν η άποψη πως πρέπει να συµφιλιωθούν µε την ιδέα ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές έχουν γίνει µέρος της καθηµερινής ζωής στα σχολεία και να εισαγάγουν τις εφαρµογές ηλεκτρονικών υπολογιστών στη Φυσική Αγωγή (Alvarez-Pons, 1992). Με αυτό τον τρόπο υπήρχε η προσδοκία ότι θα αποκτήσουν οικειότητα µε την τεχνολογία και την απαραίτητη τεχνογνωσία για την αποτελεσµατική χρήση των εφαρµογών της (Katz, 1992).
Η εισαγωγή των ψηφιακών πολυµέσων στη φυσική αγωγή για την απόκτηση θεωρητικών γνώσεων λόγω της πρωτοτυπίας των µέσων αλλά και τον εκσυγχρονισµό των διδακτικών εργαλείων φαίνεται να είναι σηµαντική. Στην έρευνα των Liu, Yang και Zhao (2001), οι οποίοι µελετούσαν την επίδραση της χρήσης πολυµέσων στη διδασκαλία του µαθήµατος της φυσικής αγωγής, προέκυψε θετική συσχέτιση όσον αφορά την πρωτοτυπία της µεθόδου µε τη δηµιουργία κινήτρων στους µαθητές για περαιτέρω ενασχόληση. Σύµφωνα µε τους Lu and Shen (2001), η χρήση των πολυµέσων στη φυσική αγωγή µπορεί να βοηθήσει τους µαθητές στην κατανόηση της σωστής θεώρησης µιας κίνησης, να αυξήσει το ενδιαφέρον των µαθητών για τη συγκεκριµένη κινητική δεξιότητα και ταυτόχρονα να αποτελέσει ένα πολύ καλό και απαραίτητο εργαλείο στα χέρια των καθηγητών φυσικής αγωγής.

Ανασκόπηση σχετικών ερευνών
Ο χώρος της Φυσικής Αγωγής, λόγω της µορφής του µαθήµατος που περιλαµβάνει διάλεξη, επίδειξη και εκτέλεση κινητικών δραστηριοτήτων, από τα πρώτα βήµατα της εξάπλωσης της πληροφορικής, φάνηκε να αποτελεί ένα µοναδικό πεδίο όπου µπορεί να χρησιµοποιηθεί δυναµικά η διδασκαλία µε τη βοήθεια υπολογιστή ως διδακτική τεχνική (Adams, Waldrop & Justen, 1989). Οι Νέες Τεχνολογίες µε τη συνεχή εξέλιξή τους και µε τις τεράστιες δυνατότητες στη διδακτική διαδικασία, ιδιαίτερα αντικειµένων της Φυσικής Αγωγής, πάντα αποτελούσαν ένα πεδίο που είχε ανάγκη καθορισµού της αποτελεσµατικότητάς του (Katz, 1992). Στη Φυσική Αγωγή η συµµετοχή αυτών των τεχνολογιών ως εκπαιδευτικό βοήθηµα ήταν περιορισµένη. Αυτό είχε ως αποτέλεσµα ο αριθµός των ερευνών για την αποτίµηση της αποτελεσµατικότητάς τους στη διδασκαλία και τη µάθηση να είναι µικρός, ιδιαίτερα πριν την µεγάλη έκρηξη των εφαρµογών πολυµέσων στη δεκαετία του ’90 (Alvarez-Pons, 1992; Haslam, 1994).

Περισσότερα...

11/1/08

Ρίχνοντας μερικές ματιές στα σχολικά βιβλία...

Ρίχνοντας μερικές ματιές στα σχολικά βιβλία...
1. Βιβλίο μαθητή, Γ' & Δ' Δημοτικού:




Παρακάτω
ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

Ο ρόλος των Νέων Τεχνολογιών στη Φυσική Αγωγή

Πολυδωρόπουλος Κων/νος, Κάμτσιος Σπυρίδων

Δείτε επίσης:
Οι Νέες Τεχνολογίες και η Διδασκαλία της Φυσικής Αγωγής

(Απόστολος Σίσκος & Παναγιώτης Αντωνίου)

Περίληψη

ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ:  ΕΙΣΟΔΟΣ στη ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ - Δυναμική και Πολυδιάστατη !!!Οι νέες τεχνολογίες έχουν εισχωρήσει σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας και φυσικά και στην επιστήμη της φυσικής αγωγής. Είναι πλέον απαραίτητο βοήθημα για τον καθηγητή φυσικής αγωγής και μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο διδασκαλίας, αλλά και το αποτέλεσμα της μάθησης. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση φάνηκε ότι η μάθηση με τη βοήθεια των νέων τεχνολογιών αποτελεί μια ισάξια εναλλακτική μέθοδο διδασκαλίας, σε σχέση με την παραδοσιακή μέθοδο, καθιστώντας την ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια του καθηγητή φυσικής αγωγής. Συμπερασματικά η φυσική αγωγή, είτε αναφέρεται στο σχολείο, είτε στην προπόνηση αθλητών, μπορεί να ωφεληθεί από τη χρήση και την ενσωμάτωση των νέων τεχνολογιών στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Λέξεις κλειδιά : Νέες τεχνολογίες, πολυμέσα, πολυμεσικές εφαρμογές, λογισμικό, φυσική αγωγή, ηλεκτρονικός υπολογιστής.


The Role of New Technologies on Physical Education

Summary

New technologies have intruded in every field of human activity and of course in the science of physical education. It is already a necessary tool for the teacher of physical education and they can affect not only the way of teaching, but the result of learning as well. At the present bibliographic review, it has been shown that the learning with the help of new technologies is an equivalent method of teaching, in velation with the traditional method, making it a useful tool to the hands of the physical education teacher. As a result, physical education whether it refers to school, or to athletes’ training, can be benefited from the use as well as the embodying of new technologies to the educational process.

Key words : New technologies, multimedia, multimedia adaptation, software, physical education, computer.


Ο ρόλος των Νέων Τεχνολογιών στη Φυσική Αγωγή.

Οι νέες τεχνολογίες έχουν τα τελευταία χρόνια διεισδύσει σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας και προβάλλουν ως ένα πολλά υποσχόμενο δυναμικό τεχνολογικό εργαλείο. Λίγοι μπορούν να ισχυριστούν σήμερα ότι αγνοούν εντελώς την ύπαρξή τους, ακόμη και αν γνωρίζουν ελάχιστα για τους τρόπους αξιοποίησης, τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες που παρέχουν.

Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής, η κυριότερη έκφραση των νέων τεχνολογιών, έχει εισχωρήσει σε όλους τους τομείς της επιστήμης και κάθε άλλης παραγωγικής δραστηριότητας, συμβάλλοντας έτσι, με άμεσο και έμμεσο τρόπο, στην ίδια τη ραγδαία εξέλιξή τους. Είναι προφανές πως οι κοινωνικές επιπτώσεις από τη νέα αυτή παραγωγική δύναμη είναι σημαντικές, σύνθετες και, ως ένα σημείο, απρόβλεπτες (Ρές Γ, 2004). Ο υπολογιστής έχει και μια σημαντική παρουσία στην επιστήμη της φυσικής αγωγής. Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής μπορεί να επεξεργαστεί πολύ γρήγορα μεγάλο όγκο δεδομένων και να συνδυάσει πολλά μέσα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν πίνακας, σα διαφανοσκόπιο, σα βίντεο, σαν κασετόφωνο ή σαν συνδυασμός όλων αυτών. Είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο ως ένα εποπτικό μέσο διδασκαλίας, αλλά και ως ένα δυναμικό εργαλείο γνωστικής ανάπτυξης. Τα ποικίλα χαρακτηριστικά του (αλληλεπιδραστικότητα, πολλαπλές και ευέλικτες αναπαραστάσεις της πληροφορίας, μοντελοποιήσεις, αξιοποίηση της τεχνολογίας των πολυμέσων και του δικτύου επικοινωνίας), παρέχουν ενδιαφέρουσες δυνατότητες για τη συγκρότηση ενός γόνιμου και προωθημένου μαθησιακού περιβάλλοντος το οποίο, με την κατάλληλη διαμεσολάβηση του εκπαιδευτικού, καθηγητή φυσικής αγωγής, ή προπονητή, είναι δυνατό να λειτουργήσει ενισχυτικά στη βελτίωση των επικοινωνιακών και μαθησιακών παραμέτρων της εκπαιδευτικής διαδικασίας (Εμβαλιώτης, 2002).

Ένα άλλο χαρακτηριστικό του ηλεκτρονικού υπολογιστή είναι ότι δίνει τη δυνατότητα να έχουμε πληροφορία οποιουδήποτε τύπου τη στιγμή που τη θέλουμε και ότι μπορεί να εκμεταλλεύεται ταυτόχρονα πολλά συστήματα συμβόλων (κείμενο, ήχος, εικόνα, βίντεο, τρισδιάστατη αναπαράσταση) κατά επιλογή (Ρές, 2004).

Σύμφωνα με δεδομένα ερευνητικών μελετών (Papert, 1993), οι υπολογιστές παρουσιάζουν πολλές εκπαιδευτικές δυνατότητες και κάνουν τη μάθηση πιο ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική, παρουσιάζουν τα γεγονότα και τις πληροφορίες με πολλαπλό τρόπο, τονίζουν τον ενεργητικό ρόλο του εκπαιδευόμενου στη διαδικασία της μάθησης, εξατομικεύουν τη διαδικασία και παρέχουν την κατάλληλη ανατροφοδότηση σε σύντομο χρονικό διάστημα, παρέχουν τον έλεγχο της διαδικασίας είτε στον εκπαιδευτή, είτε στον εκπαιδευόμενο, ή τον κρατούν οι ίδιοι, συνδέουν τη μαθησιακή δραστηριότητα με την καθημερινή ζωή, δημιουργούν ποιοτικότερες συνθήκες συνεργατικής μάθησης, και υπογραμμίζουν το διευκολυντικό, συντονιστικό και διαμεσολαβητικό ρόλο του εκπαιδευτικού στη μαθησιακή διαδικασία (Ρές, 2004).

Οι νέες τεχνολογίες και ο ηλεκτρονικός υπολογιστής μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το δάσκαλο, τον καθηγητή φυσικής αγωγής, τον προπονητή ως γνωστικό και διερευνητικό εργαλείο (αλληλεπιδραστικά πολυμέσα, προσομοιώσεις, εκπαιδευτικά παιχνίδια), ως εποπτικό μέσο, ως εργαλείο επικοινωνίας (επικοινωνία με διάφορους φορείς, μεταξύ μαθητών, ψηφιακές βιβλιοθήκες), ως εργαλείο αναζήτησης πληροφοριών (on line βάσεις δεδομένων) και ως εργαλείο τεχνολογικού αλφαβητισμού (Αναστασιάδης, 2003).

Με τη χρήση των νέων τεχνολογιών ο ρόλος του εκπαιδευτικού μετεξελίσσεται στο να οργανώνει και να συντονίζει τα πολλαπλά μέσα τα οποία έχει πλέον στη διάθεσή του και να υποστηρίζει τον εκπαιδευόμενο στην ανακάλυψη της γνώσης. Εφεξής, ο δάσκαλος όλων των ειδικοτήτων, θα έχει ως πρόσθετο ρόλο να επιλέξει τα κατάλληλα προγράμματα, να οργανώσει τη χρήση τους μέσα και έξω από το περιβάλλον μάθησης, να ελέγξει τις αξιολογήσεις των μαθητών του, να εξηγήσει δύσκολα ή δυσνόητα σημεία, να παραπέμψει σε πρόσθετη συμβατική ή ηλεκτρονικά προσπελάσιμη βιβλιογραφία και γενικά θα πρέπει με κάποια μορφή συμβατικού μαθήματος να κατευθύνει και την εκμάθηση με προγράμματα (Αναστασιάδης, 2003).

Ο ρόλος του διδασκομένου μεταβάλλεται, καθώς αποκτά μεγαλύτερη ευθύνη στην επιλογή του ρυθμού, του χρόνου, του τόπου, αλλά και της μεθοδολογίας που επιλέγει, προκειμένου να προσεγγίσει κριτικά την παρεχόμενη γνώση. Το κέντρο βάρους των προσπαθειών του μετατοπίζεται από τη δυνατότητα αφομοίωσης της παρεχόμενης γνώσης, στην ανακαλυπτική και διερευνητική μάθηση (Αναστασιάδης, 2003).

Περισσότερα...


10/1/08

Ευρωβουλή: πιστεύετε ότι υπάρχουν επαρκείς αθλητικές δραστηριότητες στα σχολεία?

Η απάντηση σας; Ένα κατηγορηματικό "όχι"!



Οι αναγνώστες μας συμφωνούν ότι η άθληση στο σχολείο είναι ανεπαρκής

Αθλητισμός - 18-12-2007 - 18:14
Πέντε μαθητές που τρέχουν σε κλειστό χώρο σχολείου ©BELGA/BELPRESS/Vanlathem Aude
Όλοι οι αναγνώστες μας συμφωνούν ότι η φυσική αγωγή είναι ανεπαρκής…
Το Νοέμβριο, επί την ευκαιρία της έκθεσης του Pál Schmitt, σας ρωτήσαμε "αν πιστεύετε ότι υπάρχουν επαρκείς αθλητικές δραστηριότητες στα σχολεία". Η απάντηση σας; Ένα κατηγορηματικό "όχι"! Αντιθέτως, πιστεύετε ότι η άθληση στο σχολείο είναι ανεπαρκής, ότι θυσιάζεται στο βωμό άλλων μαθημάτων, είναι βαρετή και δεν περιλαμβάνει τις κατάλληλες υποδομές. Όλοι σας τονίσατε όμως τα πλεονεκτήματα της φυσικής αγωγής και της άθλησης γενικότερα. Μια ματιά σε ορισμένες από τις απαντήσεις που λάβαμε.

Η άθληση είναι ανεπαρκής σε όλα τα κράτη μέλη

Η απόφαση των αναγνωστών της "Πρώτης Σελίδας" είναι ομόφωνη: όχι, δεν υπάρχουν επαρκείς δραστηριότητες στα σχολεία· ναι, υποστηρίζουμε την έκθεση του Pál Schmitt, που ζητά τουλάχιστον 3 ώρες υποχρεωτικής φυσικής αγωγής στα σχολεία, ως μέσο καταπολέμησης της παχυσαρκίας. Όλοι οι αναγνώστες συμφωνούν ότι 2 ώρες φυσικής αγωγής την εβδομάδα δεν είναι αρκετές. Όπως λέει η Angelika (από την Ιταλία), μητέρα τριών παιδιών, "η άθληση είναι πολύ σημαντική για την εκπαίδευση των παιδιών". Η Irene (Ισπανία) λυπάται που, ενώ "παλιότερα παίζαμε στο δρόμο, σήμερα τα παιδιά χάνουν αξίες, όπως είναι το ομαδικό πνεύμα, και γίνονται πιο ατομικιστές".

Ο χρόνος που αφιερώνεται στη φυσική αγωγή ποικίλλει από κράτος σε κράτος. Η Sonia, δασκάλα φυσικής αγωγής στην Ισπανία, παραπονιέται ότι στην περιοχή της γίνονται μόνο "δύο πενηνταπεντάλεπτα μαθήματα την εβδομάδα", ενώ σύμφωνα με ένα νέο νόμο "οι έφηβοι 15-16 ετών είδαν πρόσφατα το χρόνο που αφιερώνεται στη φυσική αγωγή να μειώνεται στο ένα πενηνταπεντάλεπτο μάθημα την εβδομάδα".

Ο Jan (Ολλανδία) μας είπε ότι στην πόλη του "συμφωνήθηκε ότι θα γίνονται μαθήματα φυσικής αγωγής 5 φορές την εβδομάδα, αλλά στην πράξη γίνονται μόλις δύο". Σε πολλές χώρες φαίνεται ότι ο χρόνος που αφιερώνεται στη φυσική αγωγή είναι δύο ώρες. "Με τι θράσος και αναλγησία περιορίζουμε τα παιδιά μας να αθλούνται 2 με 1 (στο δημοτικό και το λύκειο) φορές την εβδομάδα;" αναρωτιέται ο Λευτέρης (Ελλάδα).

Λόγοι: αδιαφορία των πολιτικών, νέες τεχνολογίες, υποδομές

Πολλές είναι οι αιτίες που ευθύνονται για την ανεπάρκεια της άθλησης στα σχολεία (και όχι μόνο), σύμφωνα με τους αναγνώστες μας. Για παράδειγμα, ο Rémi (Γαλλία), φοιτητής και μέλλων γυμναστής, μας είπε ότι "στη Γαλλία, από το 1945 διαπιστώνουμε μια αυξάνουσα αδιαφορία των πολιτικών για τη φυσική αγωγή".

Ο Matthijs (Ολλανδία) θεωρεί ότι η απουσία άσκησης έχει να κάνει σήμερα με την ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών, "που μας επιτρέπουν να δούμε όλο τον κόσμο από την καρέκλα μας". Αν και είναι 78 χρόνων, αν αντί για ηλεκτρονικό μήνυμα έστελνε γράμμα, "θα χρησιμοποιούσε το ποδήλατό του καθώς το ταχυδρομείο είναι 1,5 χλμ μακριά από το σπίτι του"... Τάσσεται επίσης μιας πιο ευέλικτης πολιτικής, στα πλαίσια της οποίας άτομα που ασκούν επαγγέλματα που απαιτούν μεγάλη σωματική δύναμη, θα μπορούν να συνταξιοδοτούνται όποτε θέλουν, χωρίς να χάνουν τα δικαιώματά τους ή εισοδήματα".

Άλλοι, όπως η Lieve (καθηγήτρια φυσικής αγωγής στο Βέλγιο) θεωρούν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι υποδομές στα σχολεία: "Τα σχολεία δεν έχουν πάντα τις απαραίτητες υποδομές για να διοργανώσουν 3 μαθήματα φυσικής αγωγής την εβδομάδα". Ελπίζει μάλιστα ότι "η κοινοβουλευτική έκθεση θα οδηγήσει σε νομοθεσία, και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ενισχύσει οικονομικά τις υποδομές".

Το μάθημα της φυσικής αγωγής είναι ορισμένες φορές βαρετό

Πολλοί καταγγέλλουν τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η φυσική αγωγή στα σχολεία. Η Εύα (Ελλάδα) θεωρεί ότι στη χώρα μας οι αθλητικές δραστηριότητες δεν είναι επαρκείς και ότι "η παρέμβαση του καθηγητή περιορίζεται σε 10-15 λεπτά προθέρμανσης, χωρίς περαιτέρω καθοδήγηση".

Η Ελευθερία (Ελλάδα) θυμάται επίσης ότι "πολλές συμμαθήτριές της εφεύρισκαν διάφορους τρόπους προκειμένου να αποφύγουν το μάθημα", το οποίο "δεν παρουσίαζε κανένα ουσιαστικό ενδιαφέρον". Γι'αυτό και προτείνει "να υπάρχει ποικιλία δραστηριοτήτων", ώστε ο καθένας να μπορεί να πειραματιστεί και να ανακαλύψει τις ικανότητές του.

Η άθληση γεμάτη πλεονεκτήματα για τη σωματική και ψυχική υγεία και την κοινωνικοποίηση

Σύμφωνα με τον Jesús (Ισπανία), το μάθημα της φυσικής αγωγής "μειώνει τους κινδύνους καρδιαγγειακών παθήσεων". Η Rosa (Ισπανία) μας έγραψε: "Ζούμε σε μια "καθιστική" κοινωνία, στην οποία οι περισσότεροι άνθρωποι ξεχνούν τη σημασία της φυσικής αγωγής για τη βελτίωση της νοητικής ισορροπίας και την ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού. Το ανθρώπινο σώμα θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως μέσο έκφρασης των συναισθημάτων μας". Πολλοί άλλοι, όπως ο Manuel (Ισπανία) τόνισαν τα "πλεονεκτήματα της άθλησης για τη σωματική και ψυχική υγεία, αλλά και την κοινωνικοποίηση του παιδιού". Για το λόγο αυτό, όλοι οι αναγνώστες τάσσονται υπέρ των (τουλάχιστον) τριών μαθημάτων υποχρεωτικής φυσικής αγωγής στα σχολεία -έτσι ώστε να υποχρεώνονται να αθληθούν ακόμη και οι μαθητές στους οποίους δεν αρέσουν πολύ τα αθλήματα.

Ο Αλέξης (Ελλάδα) πιστεύει ότι η υποχρεωτική φυσική αγωγή μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας και να συντελέσει στο "να αποκτήσουν οι μαθητές θετική στάση ζωής απέναντι στην άσκηση". Κατά τη γνώμη του, "αυτό συνεπάγεται την ανάγκη ένταξης του μαθήματος της φυσικής αγωγής στην προσχολική αγωγή, αλλά και ενίσχυσής της στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση".

Και ο Νικόλαος (Ελλάδα), συντονιστής τμήματος φυσικής αγωγής, συμφωνεί με την άποψη ότι η φυσική αγωγή είναι σε θέση να "περιορίσει τα αρνητικά φαινόμενα της παχυσαρκίας και να βελτιώσει την κινητική συμπεριφορά των παιδιών", ενώ ο Θανάσης (επίσης Έλληνας) πιστεύει από τη μεριά του ότι "αν οι αθλητικές δραστηριότητες γίνουν με το σωστό τρόπο στο σχολείο, θα απαλλαχτεί η κοινωνία μας από πολλά κακά του σύγχρονου πολιτισμού".

Σας ευχαριστούμε για όλες τις απαντήσεις που μας στείλατε! Μην παραλείψετε να απαντήσετε σε επόμενες ερωτήσεις μας... Στο μεταξύ, σας ευχόμαστε...καλή άθληση!

Αναφ. : 20071214STO15564

Πηγή: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αναζήτηση Θεμάτων Φυσικής Αγωγής στο διαδίκτυο

      Google Custom Search