13/3/08

«Επαγγελματική ανάπτυξη των καθηγητών Φυσικής Αγωγής» - Εργαστήριο Αθλητικής Παιδαγωγικής & Διδακτικής, ΤΕΦΑΑ Αθήνας

.

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

Θέμα: «Επαγγελματική ανάπτυξη των καθηγητών Φυσικής Αγωγής»

Αθήνα, Τρίτη 6 Μαΐου 2008

Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού

Εργαστήριο Αθλητικής Παιδαγωγικής & Διδακτικής

Το εργαστήριο Αθλητικής Παιδαγωγικής & Διδακτικής του ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Αθηνών διοργανώνει σεμινάριο με θέμα «Επαγγελματική ανάπτυξη των καθηγητών Φυσικής Αγωγής». Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στο ΤΕΦΑΑ της Αθήνας, την Τρίτη 6 Μαΐου 2008, στο αμφιθέατρο Ε. Παυλίνη (μικρό αμφιθέατρο).Θα διδάξει η καθηγήτρια Αθλητικής Παιδαγωγικής Kathleen Armour του School of Sport and Exercise Sciences του Loughborough University. Η συμμετοχή στο σεμινάριο είναι ανοιχτή για όλους.

Ακολουθεί το πρόγραμμα του σεμιναρίου.

10:00

Έναρξη Σεμιναρίου - Χαιρετισμοί και παρουσίαση της προσκεκλημένης καθηγήτριας.

10:15

Δια βίου επαγγελματική ανάπτυξη των Καθηγητών Φυσικής Αγωγής: Μια αναγκαιότητα για τη δημόσια Υγεία.

11:00

Ερωτήσεις – Συζήτηση

11:15

Παράγοντες που συμβάλλουν στην αποτελεσματική επαγγελματική ανάπτυξη των Καθηγητών Φυσικής Αγωγής. Παρουσίαση εμπειρικών ερευνών.

12:00

Ερωτήσεις – Συζήτηση

12:15

Διάλειμμα

12:45

Παρουσίαση του Εθνικού προγράμματος της Αγγλίας για την επαγγελματική ανάπτυξη των Καθηγητών Φυσικής Αγωγής: μια κριτική προσέγγιση.

13:30

Ερωτήσεις – Συζήτηση

14:00

Κλείσιμο εργασιών

Πληροφορίες:

Ζουνχιά Κατερίνα

Επίκουρη καθηγήτρια Αθλητικής Παιδαγωγικής

e-mail: kzounhia@phed.uoa.gr

Τηλ. 210-7276055-7, Fax: 210-7276058

-------------------------------------------------------------------------


Kathleen Armour BEd(Hons) MA PhD
Biography
Kathy's photoKathleen Armour is Professor of Physical Education & Sport Pedagogy in the School of Sport and Exercise Sciences. After completing her first degree at Nonington College of Physical Education, Kathy taught for 6 years in secondary and primary schools, in both the state and independent sectors. In 1985 she joined Brunel University (West London Institute). Between 1985 and 1995, Kathy completed a part-time Masters Degree in Curriculum Studies at London University, Institute of Education (1986), gained a PhD from Southampton University (1993), and had three children. Kathy returned to full-time employment at Brunel in 1996, and joined Loughborough University in September 1999.

Teaching Interests
Kathy's main area of interest is in pedagogy and there are strong and natural links between her teaching and research. During her time as Programme Leader for the M.Sc. in Physical Education, Kathy designed a flexible learning programme to support the Continuing Professional Development of physical education teachers and coaches. A range of study modes is now available, including intensive weekend modules, and the programme attracts both home and international students.

Research Interests
Building upon her earlier research into teachers' lives and careers, Kathy's research is now focussed on teachers' and coaches' Continuing Professional Development (CPD). She is examining the ways in which teachers can and do learn throughout their careers, and the links between teachers' and pupils' learning. Emerging from this research is an analysis of the ways in which teachers identify key learning outcomes for physical education programmes and related questions of accountability. As an example, pupils' personal/social development has been identified by PE teachers as an important learning outcome, yet both research evidence and CPD are lacking in this field. As a result, Kathy is engaged in a number of evaluation projects examining the impact of physical activity on personal/social development, particularly for young people who are disaffected or disengaged from education. Kathy's research uses a wide range of research methods and draws upon sociological and educational theory.

More...

4/3/08

Η τελευταία επιστολή του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

ΕΝΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΑΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ


Συγκινητική αναφορά στον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, το σπουδαίο Κολομβιανό συγγραφέα, βραβευμένο με Νόμπελ Λογοτεχνίας που έχει αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή για λόγους υγείας: καρκίνος στου λεμφαδένες.

Σας συστήνω να τη διαβάσετε, καθώς πρόκειται για ένα πραγματικά συγκινητικό κείμενο γραμμένο από έναν από τους λαμπρότερους λατινοαμερικανούς συγγραφείς του αιώνα που μας πέρασε.


Ἂν ὁ Θεὸς ξεχνοῦσε γιὰ μία στιγμὴ ὅτι εἶμαι μία μαριονέτα φτιαγμένη ἀπὸ κουρέλια καὶ μοῦ χάριζε ἕνα κομμάτι ζωή, ἴσως δὲν θὰ ἔλεγα ὅλα αὐτὰ ποὺ σκέφτομαι, ἀλλὰ ἀσφαλῶς θὰ σκεφτόμουν ὅλα αὐτὰ ποὺ λέω ἐδῶ.

Θὰ ἔδινα ἀξία στὰ πράγματα, ὄχι γι᾿ αὐτὸ ποὺ ἀξίζουν, ἀλλὰ γι᾿ αὐτὸ ποὺ σημαίνουν.

Θὰ κοιμόμουν λίγο, θὰ ὀνειρευόμουν πιὸ πολύ, διότι γιὰ κάθε λεπτὸ ποὺ κλείνουμε τὰ μάτια, χάνουμε ἑξήντα δευτερόλεπτα φῶς. Θὰ συνέχιζα ὅταν οἱ ἄλλοι σταματοῦσαν, θὰ ξυπνοῦσα ὅταν οἱ ἄλλοι κοιμόταν. Θὰ ἄκουγα ὅταν οἱ ἄλλοι μιλοῦσαν καὶ πόσο θὰ ἀπολάμβανα ἕνα ὡραῖο παγωτὸ σοκολάτα!

Ἂν ὁ Θεός μου δώριζε ἕνα κομμάτι ζωή, θὰ ντυνόμουν λιτά, θὰ ξάπλωνα μπρούμυτα στὸν ἥλιο, ἀφήνοντας ἀκάλυπτο ὄχι μόνο τὸ σῶμα ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχή μου.

Θεέ μου, ἂν μποροῦσα, θὰ ἔγραφα τὸ μῖσος μου πάνω στὸν πάγο καὶ θὰ περίμενα νὰ βγεῖ ὁ ἥλιος. Θὰ ζωγράφιζα μ᾿ ἕνα ὄνειρο τοῦ Βὰν Γκὸγκ πάνω στὰ ἄστρα ἕνα ποίημα τοῦ Μπενεντέτι κι ἕνα τραγούδι τοῦ Σερρὰτ θὰ ἦταν ἡ σερενάτα ποὺ θὰ χάριζα στὴ σελήνη. Θὰ πότιζα μὲ τὰ δάκρυά μου τὰ τριαντάφυλλα, γιὰ νὰ νοιώσω τὸν πόνο ἀπὸ τ᾿ ἀγκάθια τους καὶ τὸ κοκκινωπὸ φιλὶ τῶν πετάλων τους...

Θεέ μου, ἂν εἶχα ἕνα κομμάτι ζωή... Δὲν θὰ ἄφηνα νὰ περάσει οὔτε μία μέρα χωρὶς νὰ πῶ στοὺς ἀνθρώπους ὅτι ἀγαπῶ, ὅτι τοὺς ἀγαπῶ. Θὰ ἔκανα κάθε ἄνδρα καὶ γυναῖκα νὰ πιστέψουν ὅτι εἶναι οἱ ἀγαπητοί μου καὶ θὰ ζοῦσα ἐρωτευμένος μὲ τὸν ἔρωτα.

Στοὺς ἀνθρώπους θὰ ἔδειχνα πόσο λάθος κάνουν νὰ νομίζουν ὅτι παύουν νὰ ἐρωτεύονται ὅταν γερνοῦν, χωρὶς νὰ καταλαβαίνουν ὅτι γερνοῦν ὅταν παύουν νὰ ἐρωτεύονται! Στὸ μικρὸ παιδὶ θὰ ἔδινα φτερά, ἀλλὰ θὰ τὸ ἄφηνα νὰ μάθει μόνο τοῦ νὰ πετάει. Στοὺς γέρους θὰ ἔδειχνα ὅτι τὸ θάνατο δὲν τὸν φέρνουν τὰ γηρατειὰ ἀλλὰ ἡ λήθη. Ἔμαθα τόσα πράγματα ἀπὸ σᾶς, τοὺς ἀνθρώπους... Ἔμαθα πὼς ὅλοι θέλουν νὰ ζήσουν στὴν κορυφὴ τοῦ βουνοῦ, χωρὶς νὰ γνωρίζουν ὅτι ἡ ἀληθινὴ εὐτυχία βρίσκεται στὸν τρόπο ποὺ κατεβαίνεις τὴν ἀπόκρημνη πλαγιά.

Ἔμαθα πὼς ὅταν τὸ νεογέννητο σφίγγει στὴ μικρὴ παλάμη του, γιὰ πρώτη φορά, τὸ δάχτυλο τοῦ πατέρα του,

τὸ αἰχμαλωτίζει γιὰ πάντα. Ἔμαθα πὼς ὁ ἄνθρωπος δικαιοῦται νὰ κοιτᾷ τὸν ἄλλον ἀπὸ ψηλὰ μόνο ὅταν πρέπει νὰ τὸν βοηθήσει νὰ σηκωθεῖ.

Εἶναι τόσα πολλὰ τὰ πράγματα ποὺ μπόρεσα νὰ μάθω ἀπό σας, ἀλλὰ δὲν θὰ χρησιμεύσουν ἀλήθεια πολύ, γιατί ὅταν θὰ μὲ κρατοῦν κλεισμένο μέσα σ᾿ αὐτὴ τὴ βαλίτσα, δυστυχῶς θὰ πεθαίνω.

Νὰ λὲς πάντα αὐτὸ ποὺ νιώθεις καὶ νὰ κάνεις πάντα αὐτὸ ποὺ σκέφτεσαι.

Ἂν ἤξερα ὅτι σήμερα θὰ ἦταν ἡ τελευταία φορὰ ποὺ θὰ σ᾿ ἔβλεπα νὰ κοιμᾶσαι, θὰ σ᾿ ἀγκάλιαζα σφιχτὰ καὶ θὰ προσευχόμουν στὸν Κύριο γιὰ νὰ μπορέσω νὰ γίνω ὁ φύλακας τῆς ψυχῆς σου.

Ἂν ἤξερα ὅτι αὐτὴ θὰ ἦταν ἡ τελευταία φορὰ ποὺ θὰ σ᾿ ἔβλεπα νὰ βγαίνεις ἀπ᾿ τὴν πόρτα, θὰ σ᾿ ἀγκάλιαζα καὶ θὰ σοῦ ῾δινα ἕνα φιλὶ καὶ θὰ σὲ φώναζα ξανά, γιὰ νὰ σοῦ δώσω κι ἄλλα.

Ἂν ἤξερα ὅτι αὐτὴ θὰ ἦταν ἡ τελευταία φορὰ ποὺ θὰ ἄκουγα τὴ φωνή σου, θὰ ἠχογραφοῦσα κάθε σου λέξη γιὰ νὰ μπορῶ νὰ τὶς ἀκούω ξανὰ καὶ ξανά.

Ἂν ἤξερα ὅτι αὐτὲς θὰ ἦταν οἱ τελευταῖες στιγμὲς ποὺ σ᾿ ἔβλεπα, θὰ ἔλεγα «σ᾿ ἀγαπῶ» καὶ δὲν θὰ ὑπέθετα, ἀνόητα, ὅτι τὸ ξέρεις ἤδη.

Ὑπάρχει πάντα ἕνα αὔριο καὶ ἡ ζωή μας δίνει κι ἄλλες εὐκαιρίες γιὰ νὰ κάνουμε τὰ πράγματα ὅπως πρέπει, ἀλλὰ σὲ περίπτωση ποὺ κάνω λάθος καὶ μᾶς μένει μόνο τὸ σήμερα, θά ῾θελᾳ νὰ σοῦ πῶ πόσο σ᾿ ἀγαπῶ κι ὅτι ποτὲ δὲν θὰ σὲ ξεχάσω.

Τὸ αὔριο δὲν τὸ ἔχει ἐξασφαλίσει κανείς, εἴτε νέος εἴτε γέρος.

Σήμερα μπορεῖ νὰ εἶναι ἡ τελευταία φορὰ ποὺ βλέπεις τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἀγαπᾷς.

Γι᾿ αὐτὸ μὴν περιμένεις ἄλλο, κάν᾿ το σήμερα, γιατί ἂν τὸ αὔριο δὲν ἔρθει ποτέ, θὰ μετανιώσεις σίγουρα γιὰ τὴ μέρα ποὺ δὲν βρῆκες χρόνο γιὰ ἕνα χαμόγελο, μία ἀγκαλιά, ἕνα φιλὶ καὶ ἤσουν πολὺ ἀπασχολημένος γιὰ νὰ κάνεις πράξη μία τελευταῖα τους ἐπιθυμία.

Κράτα αὐτοὺς ποὺ ἀγαπᾷς κοντά σου, πές τους ψιθυριστὰ πόσο πολὺ τοὺς χρειάζεσαι, ἀγάπα τους καὶ φέρσου τους καλά, βρὲς χρόνο γιὰ νὰ τοὺς πεῖς «συγνώμη», «συγχώρεσέ με», «σὲ παρακαλῶ», «εὐχαριστῶ», κι ὅλα τὰ λόγια ἀγάπης ποὺ ξέρεις.

Κανεὶς δὲν θὰ σὲ θυμᾶται γιὰ τὶς κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα ἀπ᾿ τὸν Κύριο τὴ δύναμη καὶ τὴ σοφία γιὰ νὰ τὶς ἐκφράσεις. Δεῖξε στοὺς φίλους σου τί σημαίνουν γιὰ σένα.



«Si por un instante Dios se olvidara de que soy una marioneta de trapo y me regalara un trozo de vida, posiblemente no diría todo lo que pienso, pero en definitiva pensaría todo lo que digo.

Daría valor a las cosas, no por lo que valen, sino por lo que significan.

Dormiría poco, soñaría más, entiendo que por cada minuto que cerramos los ojos, perdemos sesenta segundos de luz. Andaría cuando los demás se detienen, despertaría cuando los demás duermen. Escucharía cuando los demás hablan y cómo disfrutaría de un buen helado de chocolate!

Si Dios me obsequiara un trozo de vida, vestiría sencillo, me tiraría de bruces al sol, dejando descubierto, no solamente mi cuerpo, sino mi alma.

Dios mío si yo tuviera un corazón, escribiría mi odio sobre el hielo, y esperaría a que saliera el sol. Pintaría con un sueño de Van Gogh sobre las estrellas un poema de Benedetti, y una canción de Serrat sería la serenata que les ofrecería a la luna. Regaría con mis lágrimas las rosas, para sentir el dolor de sus espinas, y el encarnado beso de sus pétalos...

Dios mío, si yo tuviera un trozo de vida... No dejaría pasar un sólo día sin decirle a la gente que quiero, que la quiero. Convencería a cada mujer u hombre que son mis favoritos y viviría enamorado del amor.

A los hombres les probaría cuán equivocados están al pensar que dejan de enamorarse cuando envejecen, sin saber que envejecen cuando dejan de enamorarse! A un niño le daría alas, pero le dejaría que él solo aprendiese a volar. A los viejos les enseñaría que la muerte no llega con la vejez, sino con el olvido. Tantas cosas he aprendido de ustedes, los hombres... He aprendido que todo el mundo quiere vivir en la cima de la montaña, sin saber que la verdadera felicidad está en la forma de subir la escarpada. He aprendido que cuando un recién nacido aprieta con su pequeño puño, por primera vez, el dedo de su padre, lo tiene atrapado por siempre.

He aprendido que un hombre sólo tiene derecho a mirar a otro hacia abajo, cuando ha de ayudarle a levantarse. Son tantas cosas las que he podido aprender de ustedes, pero realmente de mucho no habrán de servir, porque cuando me guarden dentro de esa maleta, infelizmente me estaré muriendo.

Siempre di lo que sientes y haz lo que piensas. Si supiera que hoy fuera la última vez que te voy a ver dormir, te abrazaría fuertemente y rezaría al Señor para poder ser el guardián de tu alma. Si supiera que esta fuera la última vez que te vea salir por la puerta, te daría un abrazo, un beso y te llamaría de nuevo para darte más. Si supiera que esta fuera la última vez que voy a oír tu voz, grabaría cada una de tus palabras para poder oírlas una y otra vez indefinidamente. Si supiera que estos son los últimos minutos que te veo diría «te quiero» y no asumiría, tontamente, que ya lo sabes.

Siempre hay un mañana y la vida nos da otra oportunidad para hacer las cosas bien, pero por si me equivoco y hoy es todo lo que nos queda, me gustaría decirte cuanto te quiero, que nunca te olvidaré.

El mañana no le está asegurado a nadie, joven o viejo. Hoy puede ser la última vez que veas a los que amas. Por eso no esperes más, hazlo hoy, ya que si el mañana nunca llega, seguramente lamentarás el día que no tomaste tiempo para una sonrisa, un abrazo, un beso y que estuviste muy ocupado para concederles un último deseo. Mantén a los que amas cerca de ti, diles al oído lo mucho que los necesitas, quiérelos y trátalos bien, toma tiempo para decirles «lo siento», «perdóname», «por favor», «gracias» y todas las palabras de amor que conoces.

Nadie te recordará por tus pensamientos secretos. Pide al Señor la fuerza y sabiduría para expresarlos. Demuestra a tus amigos cuanto te importan.»

ENVIA ESTO A QUIENES QUIERAS

Si no lo haces hoy, mañana será igual que ayer. Y si no lo haces nunca tampoco importa.

Ponle acción a tus sueños. El momento es este.


Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες


Τη μετάφραση από τα Ισπανικά επιμελήθηκε ο Β. Τερζής ο οποίος μας παροτρύνει: «ΣΤΕΙΛΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΠΟΙΟΥΣ ΘΕΛΕΙΣ Εάν δεν το κάνεις σήμερα, αύριο θα είναι όπως και χθες. Κι αν δεν το κάνεις ποτέ, δεν πειράζει. Ξεκίνα να κάνεις πράξη τα όνειρά σου. Τώρα είναι η ώρα».


Gabriel Garcia Marquez - 13 λόγοι για να ζείς...

"Σε αγαπώ, όχι γι' αυτό που είσαι... αλλά γι' αυτό που είμαι εγώ, όταν είμαι κοντά σου"

"Δεν αξίζει να κλαίς για κανέναν. Όσοι αξίζουν τα δάκρυά σου, δεν θα σε κάνουν ποτέ να κλάψεις..."

"Επειδή πιστεύεις ότι κάποιος δεν σε αγαπάει όσο εσύ θα ήθελες... δεν σημαίνει ότι δεν σε αγαπά με όλη την καρδιά του."

"Αληθινός φίλος είναι αυτός που σου κρατάει το χέρι... και ταυτόχρονα αγγίζει την καρδιά σου."

"Ο χειρότερος τρόπος να χάσεις κάποιον που αγαπάς... είναι να είσαι δίπλα του, αλλά αυτός να μην είναι εκεί."

"Μην σταματάς ποτέ να χαμογελάς, ακόμη και αν είσαι δυστυχισμένος... κάποιος ίσως ερωτευθεί το χαμόγελό σου."

"Μπορεί απλά να είσαι ένα άτομο σε όλο τον κόσμο... αλλά για κάποιο άτομο μπορεί να είσαι ο κόσμος όλος."

"Μην ξοδεύεις τον χρόνο σου για κάποιον, που δεν νοιάζεται να τον ξοδέψει μαζί σου."

"Ίσως ο Θεός, θέλει να γνωρίσεις πολλούς λάθος ανθρώπους, μέχρι να γνωρίσεις τον σωστό, έτσι όταν συμβεί αυτό θα είσαι πραγματικά ευγνώμων."

"Μην κλάψεις γιατί ήρθε το τέλος σε μια σχέση... χαμογέλα για όλα αυτά που περάσατε μαζί."

"Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα σε πληγώνουν, πρέπει να συνεχίσεις να έχεις εμπιστοσύνη... απλά να είσαι πιο προσεχτικός."

"Γίνε καλύτερος άνθρωπος μέρα με τη μέρα... όταν γνωρίσεις αυτόν που ψάχνεις, θα είσαι σίγουρος ότι θα σε αγαπήσει γι' αυτό που είσαι."

"Μην ανυπομονείς, τα καλύτερα έρχονται όταν δεν τα περιμένεις..."


Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

  1. Videos about gabriel garcia marquez

    1. Gabriel García Márquez (Cien años de soledad)
    2. Gabriel García Márquez (entrevista)
    3. Gabriel García Márquez visita a Shakira en México

Αναζήτηση Θεμάτων Φυσικής Αγωγής στο διαδίκτυο

      Google Custom Search