26/3/12

Όταν η Ελλάδα χρεωκοπεί η Γερμανία επωφελείται

24/3/12

Mέτρησα τα χρόνια μου
(Ένα ποίημα του Μάριο ντε Αντράντε*)

 
Ένα ποίημα του Μάριο ντε Αντράντε
«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι  έχω ζήσει έως τώρα...

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες,  άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

 Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική  τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα.
Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την  επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες.
Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...
Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.
Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την
ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των
ανθρώπων...
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως
μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...
Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ' όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ...»

(πηγή: από το facebook της Χριστίνα Ε.)

---------

*Μάριο ντε Αντράντε ((http://en.wikipedia.org/wiki/M%C3%A1rio_de_Andrade))
Mαrio Raul de Morais Andrade (9 Οκτωβρίου, 1893 - 25 Φεβρουαρίου, 1945) ήταν α Βραζιλιάνα ποιητής, μυθιστοριογράφος, μουσικολόγος, ιστορικός τέχνης και κριτικός, και φωτογράφος. Ένας από τους ιδρυτές Βραζιλιάνου μοντερνισμός, δημιούργησε ουσιαστικά τη σύγχρονη βραζιλιάνα ποίηση με τη δημοσίευση δικοί του Paulicιia Desvairada (Πόλη Hallucinated) το 1922. Είχε μια τεράστια επιρροή στη βραζιλιάνα λογοτεχνία στους 20ούς και 21$ους αιώνες, και δεδομένου ότι ένας μελετητής και ένα δοκιμιογράφος ήταν πρωτοπόρος του τομέα ethnomusicology- η επιρροή του έχει φθάσει αρκετά πέρα από τη Βραζιλία.
Το Andrade ήταν ο κεντρικός αριθμός πρωτοπορία μετακίνηση Sγo Paulo για είκοσι έτη. Εκπαιδευμένος ως μουσικός και καλύτερα γνωστός ως ποιητή και μυθιστοριογράφος, Το Andrade περιλήφθηκε προσωπικά ουσιαστικά στο κάθε πειθαρχία αυτός συνδέθηκε με Sγo το μοντερνισμό του Paulo, και έγινε Βραζιλία εθνική polymath. Ήταν η κατευθυντήρια δύναμη πίσω από Εβδομάδα της μοντέρνας τέχνης, το γεγονός του 1922 που αναδιαμόρφωσε και τη λογοτεχνία και εικαστηκές τέχνες στη Βραζιλία. Μετά από να εργαστεί ως καθηγητή μουσικής και αρθρογράφο εφημερίδων δημοσίευσε μεγάλο του νέος, Macunaνma, το 1928. Στο τέλος της ζωής του, έγινε ο ιδρύοντας διευθυντής Sγo του τμήματος του Paulo πολιτισμού, τυποποιώντας έναν ρόλο που είχε κρατήσει από καιρό ως καταλύτης του έθνους της πόλης στον καλλιτεχνικό νεωτερισμό.
 http://wikipedia.qwika.com/en2el/M%C3%A1rio_de_Andrade (μετάφραση)



17/3/12

Ορκωμοσία του Διδάκτορος Μουσικής Δημήτριου Παπαδημητράκη,
Σχολικού Συμβούλου ΠΕ16 Περιφερειακής Δ/νσης Εκπ/σης Δυτ. Ελλάδας

Παρασκευή, 16-3-2012, Εθνικό κ΄Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, υπό του Πρυτάνεως Θεοδόση Πελεγρίνη





  ΚΑΘΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΙΔΑΚΤΟΡΟΣ 
τῆς  Φιλοσοφικῆς   Σχολῆς

Δημήτριος Παπαδημητράκης του Νικολάου πτυχιοῦχος του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής τοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών συνέταξε διατριβήν, ἧς ἡ ἐπιγραφὴ «Η διδασκαλία της Εκκλησιαστικής Μουσικής στην Αθήνα (1834-1957) Γενική – Εκκλησιαστική – Ωδειακή Εκπαίδευση», ἥπερ τοῖς ἀναγνοῦσι καθηγηταῖς ἐμμελῶς ἔχειν ἔδοξεν, ὑπέστη δ' εὐδοκίμως τὰς διδακτορικὰς ἐξετάσεις.

           Ἐρωτῶ οὖν τὸ Τμῆμα εἰ, ταῦθ' ἱκανὰ ποιούμενον τεκμήρια τῆς τοῦ ὑποψηφίου ἐπιστημονικῆς παιδείας, δοκιμάζει αὐτὸν εἰς τοὺς διδάκτορας.

           Ἐρωτῶ δὲ καὶ τόν Πρύτανην εἰ τῇ τοῦ Τμήματος συναινῇ γνώμῃ.

           Καθομολόγησον δὴ ἅπερ ὁ νόμος δημοσίᾳ καθομολογεῖν κελεύει τοὺς τὸ διδακτορικὸν μετιόντας ἀξίωμα.

[Ἐπειδὴ ἡ διάσημος τῶν Φιλοσόφων Σχολή, τοῦ Πρυτάνεως ἐπινεύοντος, εἰς τοὺς ἑαυτῆς διδάκτορας ἠξίωσε δοκιμάσαι με, αὐτῇ τε καὶ τῇ Πρυτανείᾳ δημοσίᾳ πίστιν δίδωμι τήνδε:

           Τῆς μὲν ἐπιστήμης ὡς οἷόν τε μάλιστα ἐν τῷ βίῳ ἐπιμελήσεσθαι κἀπὶ τὸ τελειότερον αὐτὴν προαγαγεῖν καὶ ἀγλαΐσαι ἀεὶ πειράσεσθαι, μηδὲ χρήσεσθαι ταύτῃ ἐπὶ χρηματισμῷ ἢ κενοῦ κλέους θήρᾳ, ἀλλ' ἐφ' ᾧ ἂν τῆς θείας ἀληθείας τὸ φῶς προσωτέρω διαχεόμενον ἀεὶ πλείοσιν ἐπαυγάζῃ, πᾶν δὲ ποιήσειν προθύμως ὅ,τι ἂν μέλλῃ ἐς εὐσέβειαν οἴσειν καὶ κόσμον ἠθῶν καὶ σεμνότητα τρόπων, μηδὲ τῆς τῶν ἄλλων διδασκαλίας σὺν ἀβελτερίᾳ κατεπιχειρήσειν ποτὲ κενοσόφως περπερευόμενος καὶ τὰ ἐκείνοις δεδογμένα κατασοφιστεύειν πειρώμενος, μηδ' ἐθελήσειν τἀναντία ὧν αὐτὸς γιγνώσκω διδάσκειν, μηδὲ καπηλεύειν τὴν ἐπιστήμην καὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ τῶν Μουσῶν θιασώτου αἰσχύνειν τῇ τῶν ἠθῶν ἀκοσμίᾳ.

           Ταύτην μοι τὴν ἐπαγγελίαν ἐπιτελοῦντι εἴη μοι τὸν Θεὸν ἀρωγὸν κτήσασθαι ἐν τῷ βίῳ.]

           Ἐπειδήπερ οὐ μόνον ἐν ταῖς εἰθισμέναις δοκιμασίαις τῆς σεαυτοῦ ἐπιστήμης ἔλεγχον παρέσχες σαφέστατον, ἀλλὰ καὶ τῇ διατριβῇ, ἣν φιλοπονήσας προσήνεγκας τῷ Τμήματι Μουσικῶν Σπουδῶν, ἄξιον ἀπέφηνας σεαυτὸν τοῦ διδακτορικοῦ ἀξιώματος, κἀπὶ τούτοις τὸ μὲν Τμῆμα ἐδοκίμασέ σε κατὰ τὰ νόμιμα, ό δὲ Πρύτανης τῇ τούτου δοκιμασίᾳ ἐπένευσε, διὰ ταῦτα ἐγώ, Νικόλαος Μαλιάρας Αναπληρωτής Καθηγητής της Ιστορικής Μουσικολογίας, νῦν δὲ τοῦ Τμήματος Μουσικῶν Σπουδῶν Πρόεδρος, χρώμενος τῇ δυνάμει ἣν παρὰ τῶν Πανεπιστημιακῶν νόμων καὶ τοῦ Τμήματος ἔχω λαβών, σὲ Δημήτριε Παπαδημητράκη ὑποψήφιον ὄντα τῆς ἐν τῷ Τμήματι διδακτορίας, Διδάκτορα τῆς Μουσικολογίας δημοσίᾳ ἀναγορεύω καὶ πάσας σοὶ ἀπονέμω τὰς προνομίας τὰς τῷ Πανεπιστημιακῷ τούτῳ ἀξιώματι παρεπομένας, συνθιασώτην δὲ καὶ ἑταῖρον προσαγορεύων, τῆς ἐπιστήμης φιλοτίμως διὰ παντὸς τοῦ βίου ἀντέχεσθαι παραινῶ.
                                          Ἐν Ἀθήναις, τῇ 16 Μαρτίου 2012

 Ὁ Πρύτανις                                                          Ό Πρόεδρος



              Καθηγητής                                                 Αναπληρωτής Καθηγητής
ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ Ν. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ                                       ΝΙΚΟΛΑΟΣ Γ. ΜΑΛΙΑΡΑΣ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Αφού το διακεκριμένο Τμήμα της Φιλοσοφικής με την επιβεβαιωτική συμφωνία του Πρύτανη με έκρινε άξιο, μετά από εξέταση, να με κατατάξει στους διδάκτορές του, σε αυτό και στην Πρυτανεία δημόσια δίδω αυτή την ένορκη διαβεβαίωση: «Την επιστήμη, όσο είναι δυνατό, θα προσπαθήσω στη ζωή μου πάντοτε να καλλιεργήσω και να λαμπρύνω και προς το τελειότερο αυτήν να οδηγήσω, χωρίς να ασκήσω αυτή για κέρδος και κενοδοξία, αλλά με σκοπό το φως της Θείας Αληθείας διαχεόμενον να φωτίζει όσο το δυνατόν πιο πολλούς ανθρώπους. Με προθυμία θα πράττω ό,τι πρόκειται να συντελέσει στην ευσέβεια, τη βελτίωση των ηθών και τη σεμνότητα των χαρακτήρων. Ποτέ δε θα προσβάλω τη διδασκαλία των άλλων με μωρό τρόπο, επιπόλαια καυχώμενος και προσπαθώντας να υποβαθμίσω όσα από τους άλλους έχουν γίνει αποδεκτά. Ποτέ δε θα διδάξω τα αντίθετα από αυτά που γνωρίζω, δε θα νοθεύσω την επιστήμη, ούτε θα ντροπιάσω το αξίωμα του θιασώτη των Μουσών με ηθική απρέπεια. Σύμφωνα με αυτή την υπόσχεση, είθε να είναι στη ζωή μου ο Θεός βοηθός».
-----

 Ο Διδάκτωρ Δημήτρης Παπαδημητράκης δεχόμενος τα συγχαρητήρια τού Πρυτάνεως, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Καθηγητή Θεοδόση Πελεγρίνη.




14/3/12

15 λεπτά άσκηση μέτριας έντασης την ημέρα ή 92 λεπτά την εβδομάδα μειώνουν κατά 14% τις πιθανότητες κινδύνων από όλες τις κατηγορίες ασθενειών.

Σημείωση: με αφορμή το κάλεσμα του αντιπρύτανη Πανεπιστημίου Θεσσαλίας  Δρ. Θεοδωράκη Γιάννη στο 5ο Forum Φυσικής Αγωγής της ΕΑΦΑ στη Θεσσαλονίκη στις 31/3/2012 με θέμα "Η φυσική αγωγή στην κοινωνία της κρίσης".

Minimum amount of physical activity for reduced mortality and extended life expectancy: a prospective cohort study
Dr Chi Pang Wen MD a b Corresponding Author †Email Address, Jackson Pui Man Wai PhD c †, Min Kuang Tsai MS a b, Yi Chen Yang MS a b, Ting Yuan David Cheng MS d, Meng-Chih Lee MD e, Hui Ting Chan MS a, Chwen Keng Tsao BS f, Shan Pou Tsai PhD g, Xifeng Wu MD h

Summary

Background

The health benefits of leisure-time physical activity are well known, but whether less exercise than the recommended 150 min a week can have life expectancy benefits is unclear. We assessed the health benefits of a range of volumes of physical activity in a Taiwanese population.

Methods

In this prospective cohort study, 416 175 individuals (199 265 men and 216 910 women) participated in a standard medical screening programme in Taiwan between 1996 and 2008, with an average follow-up of 8·05 years (SD 4·21). On the basis of the amount of weekly exercise indicated in a self-administered questionnaire, participants were placed into one of five categories of exercise volumes: inactive, or low, medium, high, or very high activity. We calculated hazard ratios (HR) for mortality risks for every group compared with the inactive group, and calculated life expectancy for every group.

Findings

Compared with individuals in the inactive group, those in the low-volume activity group, who exercised for an average of 92 min per week (95% CI 71—112) or 15 min a day (SD 1·8), had a 14% reduced risk of all-cause mortality (0·86, 0·81—0·91), and had a 3 year longer life expectancy. Every additional 15 min of daily exercise beyond the minimum amount of 15 min a day further reduced all-cause mortality by 4% (95% CI 2·5—7·0) and all-cancer mortality by 1% (0·3—4·5). These benefits were applicable to all age groups and both sexes, and to those with cardiovascular disease risks. Individuals who were inactive had a 17% (HR 1·17, 95% CI 1·10—1·24) increased risk of mortality compared with individuals in the low-volume group.

Interpretation

15 min a day or 90 min a week of moderate-intensity exercise might be of benefit, even for individuals at risk of cardiovascular disease.

Funding

Taiwan Department of Health Clinical Trial and Research Center of Excellence and National Health Research Institutes.

(Πηγή: http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736%2811%2960749-6/abstract)



Αναζήτηση Θεμάτων Φυσικής Αγωγής στο διαδίκτυο

      Google Custom Search